Przenośny klimatyzator: Jak czytać wartości dB(A) przed zakupem

Hałas jest drugim najczęstszym powodem zwrotu przenośnego klimatyzatora, po tym, jak klient odkryje, że jednostka z jednym wężem nie jest w stanie schłodzić dużego pomieszczenia. Jest to również specyfikacja najczęściej podawana w sposób wprowadzający w błąd – nie zawsze celowo, ale dlatego, że liczba dB(A) nic nie znaczy, dopóki nie wiesz, co zostało zmierzone, gdzie, przy jakiej prędkości wentylatora i w jakim trybie.

Dwóch dostawców może podać „52 dB” dla porównywalnych urządzeń i opisywać ilości, które różnią się o 10 dB, co stanowi dziesięciokrotność energii akustycznej i około dwukrotność postrzeganej głośności. W tym artykule wyjaśniono konwencje, arytmetykę, która je łączy, i jak napisać limit hałasu, który przetrwa produkcję.

1. Ciśnienie akustyczne i moc akustyczna to nie to samo

Poziom mocy akustycznej (LwA) opisuje całkowitą energię akustyczną, którą emituje urządzenie. Jest to właściwość samego urządzenia i nie zmienia się, gdy przesuwasz mikrofon. Poziom ciśnienia akustycznego (LpA) opisuje to, co słyszy słuchacz w określonym miejscu, i zależy od odległości, pochłaniania dźwięku w pomieszczeniu i liczby powierzchni odbijających.

Dla źródła promieniującego w wolną przestrzeń nad podłogą odbijającą, te dwie wielkości są powiązane przez Lp = Lw - 20 log(r) - 8, gdzie r jest w metrach. Przy 1 m poprawka wynosi 8 dB, więc jednostka zadeklarowana jako 64 dB(A) mocy akustycznej wytwarza około 56 dB(A) ciśnienia akustycznego na osi w odległości jednego metra.

Luka 8–12 dB(A) między tymi dwoma wartościami jest największym pojedynczym źródłem fałszywych porównań w tej kategorii. Dostawca podający moc akustyczną obok konkurenta podającego ciśnienie akustyczne wygląda na około 10 dB gorszy lub lepszy, w zależności od tego, jak liczby są ułożone. Nigdy nie porównuj, nie wiedząc, jaka wielkość jest raportowana, i nigdy nie akceptuj liczby, która jej nie nazywa.

2. Odległość, sumowanie i zasada 6 dB

W wolnym polu ciśnienie akustyczne spada o 6 dB przy każdym podwojeniu odległości. Dwa metry zamiast jednego kosztują 6 dB, cztery metry kosztują 12 dB, osiem metrów kosztuje 18 dB. W rzeczywistym pomieszczeniu ściany dodają energię pogłosową, więc spadek jest płytszy – zazwyczaj 3–5 dB na podwojenie, gdy jesteś ponad metr od ścian – dlatego jednostka może brzmieć akceptowalnie w salonie i głośno w małej sypialni.

Sumowanie działa w drugą stronę i jest równie przydatne komercyjnie. Dwie identyczne jednostki działające razem dodają 3 dB, a nie 6. Dziesięć jednostek dodaje 10 dB. Ma to znaczenie w pokojach hotelowych, małych powierzchniach handlowych i wszelkich instalacjach, gdzie kilka przenośnych jednostek obsługuje jedną otwartą przestrzeń: w tym momencie poziom w środku pomieszczenia jest ustalany przez układ, a nie przez pojedyncze urządzenie.

3. Jak brzmi liczba dB(A)

Przenośne jednostki są z natury głośniejsze niż systemy split, ponieważ sprężarka i oba wentylatory znajdują się w pomieszczeniu. Realistyczna obietnica to nie cisza, ale tryb niskiej prędkości, który pozostaje na poziomie około 53 dB(A) lub poniżej na odległość jednego metra, przy pracującej sprężarce. Dane dotyczące samego wentylatora są powszechnie publikowane, ponieważ są o 6–10 dB(A) niższe i są nieistotne dla klienta próbującego spać przy cyklicznie włączającej się i wyłączającej sprężarce.

4. Skąd bierze się hałas

• Sprężarka – niski, niskoczęstotliwościowy szum plus wibracje przenoszone przez konstrukcję przez obudowę; dominujący przy niskiej prędkości wentylatora i najtrudniejszy do zamaskowania element.
• Wentylator skraplacza – szum przepływu powietrza o szerokim paśmie plus ton przejścia łopatki; dominujący przy wysokiej prędkości i na wylocie wydechowym.
• Wentylator parownika – dźwięk, który klient słyszy bezpośrednio, ponieważ wydostaje się do pomieszczenia.
• Ograniczenie przepływu powietrza – mała kratka wylotowa lub zagięty wąż powoduje gwałtowny wzrost hałasu bez zmiany prędkości silnika.
• Ścieżki wibracji – sztywne mocowania sprężarki i cienkie panele zamieniają obrót 50 Hz w grzechotanie przy 200–400 Hz.
• Pierścień rozpryskowy – w jednostkach samoodparowujących się, niewyważony ślizg dodaje rytmiczny składnik przy prędkości wentylatora.

Widmo ma znaczenie tak samo jak pojedyncza liczba. Ważenie A celowo dyskontuje niskie częstotliwości: poprawka wynosi około -26 dB przy 63 Hz, -16 dB przy 125 Hz i -8,6 dB przy 250 Hz, spadając do zera przy 1 kHz. Ton sprężarki przy 100–150 Hz może być zatem wyraźnie słyszalny i irytujący, jednocześnie wnosząc prawie nic do całkowitej liczby dB(A). Jeśli rynek narzeka na „szum” zamiast „hałasu”, poproś również o pomiar dB(C) lub pasm oktawowych, ponieważ dB(A) go nie pokaże.

5. Jak należy testować i deklarować hałas

Poproś o standard testowy i warunki, a nie tylko o liczbę. Deklaracja, która nie może nazwać swojej metody, nie jest specyfikacją.

Następnie wpisz limit do zamówienia zakupu z dołączoną metodą i tolerancją 2–3 dB(A) między zatwierdzoną próbką a produkcją. Weryfikuj poprzez wyrywkowe kontrole przed wysyłką na próbce pobranej z linii produkcyjnej, a nie na jednostce wzorcowej. Odchylenie 5 dB(A) nie jest zmiennością produkcyjną; to inny wentylator, inne mocowanie lub inna kratka, a klient odkryje to w pierwszym tygodniu sezonu, a nie kupujący w magazynie.

6. Wybory projektowe, które wpływają na liczbę

• Większe, wolniejsze wentylatory zamiast małych, szybkich, przepychających ten sam przepływ powietrza – ten sam m³/h przy niższej prędkości obwodowej jest cichszy na każdej częstotliwości.
• Mocowania sprężarki gumowe lub sprężynowe, z tłumieniem masy na obudowie sprężarki i sąsiednim panelu.
• Pianka akustyczna w komorze sprężarki, zastosowana w sposób nieutrudniający przepływu powietrza przez skraplacz.
• Duża powierzchnia kratki wylotowej i gładkie wewnętrzne kanały, ponieważ hałas turbulencyjny skaluje się z szóstą potęgą prędkości.
• Tryb nocny, który zmniejsza prędkość wentylatora i, tam gdzie pozwala na to sterowanie, ogranicza cykliczne włączanie sprężarki, aby jednostka nie uruchamiała się co kilka minut.
• Architektura: konstrukcja typu split-portable, taka jak jednostka split-portable 5000 BTU / 3000 BTU R290 bez zestawu okiennego usuwa sprężarkę i sekcję skraplacza z pomieszczenia, pozostawiając tylko wentylator parownika jako źródło hałasu w pomieszczeniu – dlatego ten format jest zazwyczaj określany tam, gdzie budżet akustyczny jest ograniczony.

W przypadku konwencjonalnej jednostki jednoczęściowej praktycznym rozwiązaniem jest strategia sterowania. Model chłodzący 12 000 BTU z trzema prędkościami wentylatora, 24-godzinnym timerem i funkcją uśpienia, taki jak przenośna jednostka 12000 BTU z trzema prędkościami, daje instalatorowi sposób na wymianę przepływu powietrza na hałas w pomieszczeniu, w którym faktycznie jest umieszczona – i daje kupującemu uzasadnione roszczenie: cicha na niskiej prędkości, mocna na wysokiej prędkości, z podanymi obiema liczbami.

7. Następny krok: wsparcie w wyborze i wycena hurtowa

Jeśli hałas jest specyfikacją, która decyduje o tym, czy Twój produkt otrzyma dobrą recenzję, zdefiniuj ją przed zatwierdzeniem próbki: wielkość (LwA lub LpA), odległość, prędkość wentylatora, tryb i tolerancję. Podaj typ docelowego pomieszczenia, dopuszczalny poziom na odległość jednego metra i rynek docelowy, a udostępnimy karty katalogowe, rysunki wymiarowe i listę standardów testowych, według których modele są deklarowane, a następnie przygotujemy wycenę hurtową z MOQ, warunkami FOB, specyfikacją opakowania i wtyczki dla modeli, które spełniają cel akustyczny. Wyślij rozmiar swojego pokoju i rynek docelowy aby rozpocząć wybór.